پروکسی‌ها

پروکسی‌ها در TelegramOS: انواع پشتیبانی‌شده، قواعد جفت‌شدن، تست اتصال، بازیابی نشست چسبنده و ترافیک.

هر اکانت در فضای کاری شما از طریق پروکسی اختصاصی خودش متصل می‌شود. پروکسی هم تنوع IP فراهم می‌کند (کاهش خطر این‌که تلگرام اکانت‌ها را به هم مرتبط کند) و هم یک لایه‌ی انتقال پایدار.

انواع پروکسی

پروکسی‌های MTProto پشتیبانی نمی‌شوند. پروکسی‌ها از دو منبع می‌آیند: پروکسی‌های اجاره‌ای که از استخر (pool) پلتفرم به شما تخصیص داده می‌شوند، و پروکسی‌های خودتان (شما endpoint و اعتبارنامه‌ها را تأمین می‌کنید).

می‌توانید پروکسی‌های خودتان را گروهی ایمپورت کنید: تا 100 عدد در هر درخواست، به‌صورت یک لیست JSON.

قواعد جفت‌شدن

• دقیقاً یک پروکسی برای هر اکانت. یک اکانت حداکثر یک پروکسی دارد و یک پروکسی حداکثر به یک اکانت سرویس می‌دهد. تخصیص پروکسی‌ای که از قبل در اختیار یک اکانت active یا warming است رد می‌شود (409).
• اکانت اجاره‌ای را نمی‌توان به پروکسی اجاره‌ای دیگری منتقل کرد.

تست اتصال

تست را در صورت نیاز با POST /api/proxies/{id}/check اجرا کنید، یا هنگام ایجاد پروکسی با test_on_create=true (به‌طور پیش‌فرض خاموش). تست سه مرحله دارد:

1. نام میزبان پروکسی resolve می‌شود و باید یک IP عمومی باشد. آدرس‌های خصوصی، loopback، link-local، multicast و رزروشده تست را رد می‌شوند.
2. یک GET به http://api.ipify.org از طریق پروکسی ارسال می‌شود.
3. نتیجه ثبت می‌شود: reachable یا unreachable، IP خروجی و تأخیر (latency).

تست ناموفق فقط نتیجه را ثبت می‌کند. چیزی قرنطینه نمی‌شود و پلتفرم بر اساس زمان‌بندی دوباره تست نمی‌کند؛ بعد از درست‌کردن endpoint، بررسی را دوباره اجرا کنید.

اکانتی که پروکسی‌اش unreachable است توسط بازیابی خطا دوباره تلاش می‌شود: بعد از 30 دقیقه، سپس با تأخیر دوبرابرشونده، تا 5 تلاش.

بررسی نشت IP در شروع worker

هر بار که worker یک اکانت شروع می‌شود، یک بررسی نشت آفلاین تأیید می‌کند که میزبان پروکسی همان IP خود سرور نیست. اگر باشد، اکانت با pause_reason=ip_leak متوقف می‌شود.

بازه‌های آدرس خصوصی

تست اتصال میزبان پروکسی‌ای را که به این‌ها resolve شود رد می‌کند:

• 10.0.0.0/8
• 172.16.0.0/12
• 192.168.0.0/16
• 127.0.0.0/8
• 169.254.0.0/16
• آدرس‌های multicast و رزروشده

تطابق فقط باعث ناموفق‌شدن تست می‌شود.

بازیابی نشست چسبنده و چرخش

چرخش زمان‌بندی‌شده وجود ندارد. پروکسی‌های اجاره‌ای یک نشست چسبنده (sticky session) نگه می‌دارند و worker فقط وقتی آن را جایگزین می‌کند که خروجی (exit) مرده به نظر برسد:

• وقتی 4 یا بیشتر تلاش اتصال برای یک اکانت همگی در 15 دقیقه شکست بخورند، شناسه‌ی نشست چسبنده‌ی پروکسی اجاره‌ای تعویض می‌شود. اکانت با همان اعتبارنامه‌ها یک IP خروجی جدید می‌گیرد.
• حداکثر یک بار در هر 30 دقیقه برای هر اکانت، و حداکثر 10 اکانت در هر sweep.
• وقتی بیش از 30% اکانت‌ها در حال شکست هستند سرکوب می‌شود. این وضعیت به‌عنوان قطعی (outage) در نظر گرفته می‌شود، نه مشکل پروکسی.
• اگر اکانت بعد از 6 ساعت همچنان شکست بخورد، با دلیل proxy_unreachable متوقف می‌شود.

چرخش دستی (POST /api/proxies/{id}/rotate) فقط برای پروکسی‌های خودتان در دسترس است. برای پروکسی‌های اجاره‌ای رد می‌شود.

سهمیه‌های ترافیک

هر بسته‌ی پروکسی اجاره‌ای شامل 50 MB ترافیک در ماه است.

پروکسی‌های خودتان توسط پلتفرم اندازه‌گیری نمی‌شوند.

پرسش‌های متداول

می‌توانم یک پروکسی را برای دو اکانت استفاده کنم؟ نه. یک پروکسی برای هر اکانت. پروکسی‌ای که از قبل در اختیار یک اکانت active یا warming است رد می‌شود (409).

وقتی پروکسی اجاره‌ای از کار می‌افتد چه می‌شود؟ worker نشست چسبنده را با یک IP خروجی جدید تعویض می‌کند (ببینید بازیابی نشست چسبنده). اگر اکانت 6 ساعت همچنان شکست بخورد، با وضعیت proxy_unreachable متوقف می‌شود.

می‌توانم برای اکانت اجاره‌ای پروکسی خودم را بیاورم؟ نه. اکانت اجاره‌ای فقط پروکسی اجاره‌ای می‌گیرد؛ جفت‌کردن آن با پروکسی خودتان رد می‌شود (403).

اکانت شخصی می‌تواند از پروکسی اجاره‌ای استفاده کند؟ بله، اگر آن پروکسی اجاره‌ای به شما تخصیص داده شده باشد.

چطور IP فعلی پروکسی‌ام را بررسی کنم؟ تست اتصال را اجرا کنید. IP خروجی و تأخیر را ثبت می‌کند.